Er zijn momenten waarop je team vragen stelt waar jij geen goed antwoord op hebt.
Wanneer gaat dit precies gebeuren? Wat betekent dit voor onze rollen? Blijft deze werkwijze bestaan? Wie beslist hierover? Wat mogen we nog zelf bepalen?
Je voelt dan de druk om iets geruststellends te zeggen. Dat is begrijpelijk. Stilte kan ongemakkelijk zijn. Onzekerheid ook. Zeker wanneer je als teamleider verwacht wordt om duidelijkheid te geven.
Vanuit empathie krijg je dan vaak dat teamleiders gaan invullen. Ze zeggen dat het waarschijnlijk wel meevalt. Of dat er binnenkort meer duidelijkheid komt. Of dat het team zich geen zorgen hoeft te maken. Soms is dat goed bedoeld, maar het kan later tegen je werken.
Want mensen onthouden wat je zegt op momenten van onzekerheid.
Wat er eigenlijk gebeurt, is dat je geloofwaardigheid wordt getest. Niet hardop, maar wel in het hoofd van je teamleden. Ze kijken of je eerlijk bent. Of je probeert iets te verkopen. Of je ruimte laat voor vragen. Of je spanning kunt verdragen zonder alles meteen dicht te praten.
De ongemakkelijke waarheid is dat “ik weet het nog niet” soms sterker is dan een antwoord dat half klopt. Maar alleen als je het zorgvuldig zegt.
Niet kaal en afstandelijk. Niet alsof het jou niets doet. Wel duidelijk, rustig en met een vervolg. Je kunt zeggen wat je wel weet. Je kunt benoemen wat nog onzeker is. Je kunt aangeven welke vragen je meeneemt. En je kunt samen bepalen wat het team nu al kan doen.
Dat vraagt oefening. Want eerlijk communiceren zonder machteloos over te komen is een vaardigheid. Het vraagt persoonlijke rust, professionele helderheid en leiderschap in taal.
In veel teams ontstaat vertrouwen niet doordat de teamleider altijd antwoorden heeft. Het ontstaat doordat mensen merken dat de teamleider zorgvuldig omgaat met wat nog niet bekend is.
Dat lijkt klein.
Maar in verandering is dat vaak precies waar mensen op letten.
Welke vaardigheid zou jij willen versterken om eerlijk te communiceren zonder de onzekerheid groter te maken dan nodig is?
Het kan vreemd voelen. Iemand heeft jaren ervaring, kent de methodes, heeft moeilijke projecten gedaan en weet hoe je een..
Escaleren klinkt vaak zwaarder dan het hoeft te zijn. Alsof er iets mis is gegaan. Alsof iemand heeft gefaald. Daarom..
Soms begint verwarring met woorden. Er wordt gesproken over transformatie, adoptie, strategische herpositionering of operational excellence. De woorden zijn niet..
Autonomie klinkt aantrekkelijk. Mensen krijgen ruimte. Teams worden sneller. Beslissingen komen dichter bij het werk. Er ontstaat meer betrokkenheid. Tot..
Afwachten is niet altijd luiheid. Soms is het voorzichtigheid. Soms is het onduidelijkheid. Soms is het ervaring. Mensen hebben geleerd..
Je krijgt een opdracht. Er moet iets veranderen, verbeteren of gebouwd worden. Er zijn meerdere mensen bij betrokken, er is..
De termen zelforganisatie en zelfsturing worden vaak door elkaar gebruikt. In gesprekken lijkt dat geen groot probleem. Iedereen bedoelt ongeveer..
Weerstand wordt vaak zichtbaar op een ongemakkelijk moment. Tijdens een overleg blijft het stil. Na de presentatie komen de kritische..