Scrum-events lijken eenvoudig. Een planning aan het begin. Een daily tijdens de sprint. Een review aan het einde. Daarna een retrospective.
En toch gaat er in de praktijk veel mis.
We zien vaak dat events wel plaatsvinden, maar hun functie verliezen. De Sprint Planning wordt een moment waarop zoveel mogelijk werk in de sprint wordt geduwd. De Daily wordt een rondje statusupdates. De Sprint Review wordt een demo zonder echt gesprek. De Retrospective wordt een vriendelijke afsluiting waarin iedereen ongeveer hetzelfde zegt als vorige keer.
Dan is de kalender gevuld, maar het leren beperkt.
Wat er eigenlijk gebeurt, is dat Scrum-events bedoeld zijn om inspectie en aanpassing mogelijk te maken. Ze zijn niet bedacht als overlegstructuur om drukte te organiseren. Ze helpen het team om steeds opnieuw te kijken: wat willen we bereiken, waar staan we, wat hebben we geleerd en wat moet anders?
De Sprint Planning gaat niet alleen over taken. Het gaat over een doel voor de sprint. De Daily gaat niet over verantwoording afleggen. Het gaat over samen kijken of het sprintdoel nog haalbaar is. De Sprint Review gaat niet alleen over laten zien wat af is. Het gaat over feedback op het product en de richting. De Retrospective gaat niet over beleefd terugkijken. Het gaat over beter samenwerken.
Dat vraagt meer dan aanwezigheid.
De ongemakkelijke waarheid is dat veel teams wel tijd reserveren voor Scrum-events, maar niet altijd de moed hebben om ze goed te gebruiken. Dan blijven de echte vragen liggen. Is dit werk nog waardevol? Zitten we vast? Spreken we elkaar aan? Leveren we kwaliteit?
Wat helpt, is dat teams de bedoeling van elk event blijven begrijpen. Niet als theorie, maar als praktische vraag in het moment. Waarvoor zitten we nu bij elkaar? Wat moet dit gesprek mogelijk maken?
Daarvoor zijn persoonlijke vaardigheden nodig, zoals eerlijkheid, aandacht en luisteren. Er zijn professionele vaardigheden nodig, zoals faciliteren, prioriteren en feedback ophalen. En er is leiderschap nodig dat niet alleen vraagt om snelheid, maar ook ruimte laat voor leren.
In een Scrum.org PSM1-opleiding komen deze events uitgebreid terug. Niet als losse bijeenkomsten, maar als onderdelen van één manier van werken.
Misschien is de belangrijkste vraag bij Scrum-events niet of ze in de agenda staan. De vraag is: leren we er ook echt iets van?
Een project voelt vaak als één lange beweging. Er is een idee, er komt een plan, mensen gaan aan het..
De vraag of PRINCE2 nog relevant is, komt vaak op in organisaties die sneller, digitaler of meer agile willen werken…
In veel organisaties komen PMO en project portfolio management in hetzelfde gesprek terecht. Dat is begrijpelijk. Beide hebben te maken..
Teams die starten met Agile doen vaak erg hun best. Ze plannen ceremonies in. Ze maken een bord. Ze verdelen..
Bij projecten denken velen meteen aan stress en het aansturen van mensen. En dat is ook best een deel ervan…
In veel organisaties ontstaat verandering niet door grote strategische plannen, maar door iets veel kleiners. Een team loopt vast. Overleggen..
In projecten wordt politiek vaak als iets negatiefs gezien. Iets dat het werk vertraagt. Iets dat onder tafel gebeurt. Iets..
Dat hangt vooral af van de rol die iemand heeft in verbeteren. Een Lean Yellow Belt past goed bij mensen..